Fojian rzekł do przywódcy zgromadzenia, Pinga: Żaden przywódca nie powinien pragnąć niczego, gdyż kiedy ktoś czegoś zapragnie, jego umysł posiądą myśli światowe. Kiedy pobłażasz swoim pożądaniom, twój umysł staje się skąpy. Kiedy przyjmujesz podarki, pojawiają się myśli o walkach i sporach. Jeśli znajdujesz upodobanie w posłusznych poplecznikach, wtedy dołączą do ciebie płascy pochlebcy. Jeśli liczysz swoje zwycięstwa, wtedy powstaje między tobą a innymi ogromna przepaść. Jeśli wykorzystujesz ludzi, pojawią się głosy niezadowolenia.
Kiedy dotrzesz do dna tego wszytkiego, twój umysł będzie z tobą. Jeśli jednak nie zdołasz poruszyć swego umysłu, niezliczone mnóstwo rzeczy nagle zniknie. Cokolwiek w życiu robiłem, znajdowało w tym potwierdzenie. Powinieneś być pilny i stanowić przykład dla przyszłych uczniów.
Wyryte w kamieniu w Nanning

Rzekł Fojian do Shun Fodenga: Najwspanialsi ludzie nie uważają, aby dobrodziejstwem były sława i pozycja, a ci, którzy doszli do prawdy, nie kłopoczą się zniszczeniami i uciskiem.
Dobrem jest dołożenie do czegoś starań, gdy jest to potrzebne, lub zaofiarowanie swoich usług potrzebującemu, lecz tak zachowują się ludzie pospolici.
Pamiętnik

Kiedy mistrz Fojian przeniósł się z klasztoru Taiping do klasztoru Zhihai, gubernator prowincji, Ceng Yuanli, zapytał go, kto mógłby zająć jego miejsce w Taiping.
Fojian wspomniał o przywódcy zgromadzenia, Pingu. Gubernator zapragnął zobaczyć się z nim, lecz Fojian rzekł: „Ping jest człowiekiem silnym i prawym, odległym od światowych trosk i wolnym od pożądań. Nawet, jeśli poprosisz go, aby został opatem, obawiam się, że może odmówić. Nie licz więc na to, że wyrazi zgodę z własnej woli”.
Gubernator wciąż nalegał, aby wezwać Pinga, lecz wówczas ten powiedział: „W ten sposób okaże się, że sam powołałem się na przywódcę” i w końcu uciekł na górę Sikong.

Rzekł Yuanwu do Fojiana:
Nasz duchowy ojciec Baiyun, cokolwiek robił, zawsze miał na względzie wskazówki starożytnych. Powiedział kiedyś: „Jeśli jakaś sprawa nie ma precedensu u starożytnych, jest bezprawna. Najpierw trzeba się zapoznać z wieloma powiedzeniami i czynami starożytnych, dopiero potem podejmować decyzje”.
Nie jest to jednak sprawa specjalnego uwielbienia starożytności - po prostu dziś ludzie nie dostarczają wystarczającej ilości przykładów. Mój zmarły nauczyciel zawsze powtarzał, że jego nauczyciel niezmiennie trzymał się czasów dawnych i nie znał zmian, jakie niósł czas. Ów stary nauczyciel rzekł: „Wielkim problemem ludzi współczesnych jest zmienianie przeszłości i starych prawd. Ja nigdy tego nie zrobię”.
Pamiętnik mistrza Chan

Rzekł Yuanwu do Miaoxi: Cokolowiek robisz, powinieneś mieć na uwadze początek i koniec swoich poczynań. Co jest rozpoczęte dobrze, zostanie też dobrze zakończone i obróci się na dobre. Jeśli tak samo dbasz o koniec, jak i o początek, nie może ci się nie udać.
Starożytne powiedzenie mówi: „Jaka szkoda, że z sukni wciąż nie ukończonej wyszła koszula. Stumilowa podróż na dziewięćdziesiątej mili wciąż jest na półmetku”. To mądrość ubolewa nad tym, że jest początek, lecz nie ma końca. Powiedziano też: „Każdy może coś zacząć, lecz niewielu uda się dotrzeć do końca”.
Dawno temu mój wuj, Huitang, powiedział: „Mistrz Hu-angbo Sheng był naprawdę niezwykłym mnichem, lecz zbłądził w późniejszym okresie życia. Ponownie znalazł się tam, skąd zaczął, czyż więc można nazywać go mądrym?”
Zbiór z pustelni Yunmen

Yuanwu rzekł do Yuan Budai:
Wypełniając rolę nauczyciela nauki buddyjskiej, myśl zawsze o ratowaniu i zbawieniu, czyń wszystko bez dumy. Wtedy wielu pomożesz i wielu zostanie zbawionych. Jednakże jeśli będziesz dumny ze swoich poczynań i będziesz pysznić się swymi umiejętnościami, wtedy w twoim umyśle powstaną myśli butne i twój umysł przestanie być czysty.
Wyryte w kamieniu w Shuanglin

Rzekł Yuanwu:
Wiedzą przywódców jest wiedza ich społeczności, zdanie społeczności - ich zdaniem. Przywódcy zawsze wystrzegają się niezrozumienia uczuć jednej choćby osoby, niezrozumienia zasady jednej choćby rzeczy.
Przywódcy powinni poszukiwać tylko tego, co jest dobre, pilnie szukać rady i podążać za nią. Powinni pytać o zasadę dobra i zła, bez względu na to, czy chodzi o coś ważnego czy nie. Jeśli zasada jest dobra, to nawet jeśli jej przestrzeganie będzie związane z wielkimi kosztami, jaka może być z tego szkoda? Jeśli jest zła, nawet jeśli niewiele trzeba, aby się jej pozbyć, coż to za strata?
Najpierw trzeba być małym, żeby dojść do wielkości. Rzeczy subtelne stają się jasne powoli. Dlatego właśnie mądrzy uważnie podchodzą do działania i nie lekceważą ostrzeżeń. Nawet kapiąca woda, jeśli nie przestanie w porę kapać, może zmienić w końcu sad morwowy w jezioro. Płomień, gdy w porę nie ugaszony, spali w końcu łąkę.
Jeśli woda kapie, a płomień płonie, już jest katastrofa -nawet, jeśli chcesz pomóc, nie ma na to sposobu. Dawno temu powiedziano: „Jeśli nie dbasz o rzeczy mniejsze, to w końcu zagrodzą one drogę wielkiej cnocie”. O to właśnie tu chodzi.
List do Fozhi

Rzekł Yuanwu do bibliotekarza Longa: Jeśli chcesz kierować społecznością, lecz nie chcesz zdobywać ludzkich serc, nie uda ci się to. Jeśli pracujesz nad zdobywaniem ludzkich serc, a nie kwapisz się, aby nawiązać kontakt z ludźmi z niższych warstw, nie uda ci się to. Jeśli próbujesz nawiązać z nimi kontakt, lecz nie odróżniasz dobra od zła, nie uda ci się to.
Jeśli próbujesz odróżnić dobrych ludzi od złych, lecz niechętnie słuchasz kiedy mówią, że źle postąpiłeś, a chętnie nadstawiasz ucha, gdy mówią, że dobrze czynisz, nie będziesz potrafił ich rozróżnić.
Tylko mądrzy uczniowie potrafią słuchać o tym, co zrobili źle, a nie znajdują przyjemności w pochlebstwach innych. Tylko Drogą można podążać i tylko w ten sposób można zdobywać ludzkie serca i zakładać społeczności.
Zapiski rozszerzone

Rzekł Yuanwu:
Mój zmarły nauczyciel twierdził, że wśród tych, którzy służą jako nauczyciele są tacy, którzy poruszają ludzi dzięki oświeconej cnocie, i tacy, którzy robią to przez potęgę władzy. Podobnie jest z feniksem i wilkiem: wszystkie zwierzęta kochają feniksa w locie, wszystkie obawiają się skradającego się tygrysa lub wilka. Wynik jest ten sam, lecz rodzaj posłuszeństwa inny, tak jak niebo różni się od ziemi.
Zbiór mądrości Laike’c

Rzekł Yuanwu:
Któż nie ma wad? Błądzić, lecz umieć naprawiać swoje błędy, to najlepsze ze wszystkiego. Od niepamiętnych czasów sławiono jako mądrych tych, którzy umieli naprawiać swoje błędy. Nie uważano natomiast za cnotę nie-popełnianie błędów w ogóle. Tak więc, czyny ludzkie mają wiele wad i błędów - jest to coś, czego ani mędrcy, ani głupcy nie unikną - jednak tylko ludzie mądrzy potrafią naprawiać swoje błędy i zamieniać je na dobro. Głupcy natomiast przeważnie ukrywają swoje błędy i wady.
Kiedy ktoś zwraca się ku temu, co dobre, każdy dzień przynosi mu nową radość. To właśnie zdarza się tym, których nazywamy ideałami. Kiedy ktoś skrywa swoje przewinienia, zło coraz bardziej się uwidacznia. To właśnie zdarza się ludziom, których nazywamy pomniejszymi.
Jest więc tak, że z punktu widzenia zwykłych uczuć, podążanie za dobrem jest uważane za trudne. Radosnym podążaniem za dobrem zdobywa się szacunek mądrych i cnotliwych.
Mam nadzieję, że zapomnisz o zewnętrznym jedynie wyrazie tych słów.
List do Wen Wangbu

Rzekł mistrz Yuanwu:
Studia nad Drogą to prawdomówność, a prawdomówność to szczerość. Tylko wtedy, kiedy osiągniesz wewnętrzną szczerość, będziesz mógł uwolnić ludzi od konsternacji, tylko wtedy będziesz mógł nauczyć ludzi jak pozbyć się złudzeń. Tylko szczerość i prawdomówność pomagają pozbyć się wad.
Wiemy więc, że jeśli nie jesteś zupełnie szczery, nie możesz całkowicie polegać na swoim umyśle. Jeśli nie jesteś prawdomówny, nie można polegać na twoich słowach. Pewien starożytny powiedział: „Można utracić żywność i odzienie, ale nie prawdę”.
Dlatego przewodnik powinien uczyć ludzi szczerze. Jeśli ktoś nie jest szczery i prawdomówny, jak można go nazwać przewodnikiem?
Księga Zmian mówi: „Natura zwycięży tylko wtedy, kiedy na świecie zapanuje całkowita szczerość”. Zwycięstwo natury oznacza zwycięstwo ludzkiej natury. Jeśli ktoś nie potrafi zapanować nad sobą, a oczekuje tego od innych, inni z pewnością będą go oszukiwać i nie będą chcieli z nim pracować. Jeśli ktoś sam nie jest szczery, a wymaga szczerości od innych, inni z pewnością będą wątpić i nie zaufają mu. To właśnie jest sednem powiedzenia: „Jeśli golisz włosy, powinieneś to robić przy samej skórze. Jeśli obcinasz paznokcie, powinieneś to robić przy samym ciele”.
Jeśli szczerość nie jest zupełna, ludzie nie posłuchają. Jeśli nie ma ubytku, nie będzie wzrostu. Podsumowując, jest zupełnie jasne, że o szczerości i prawdomówności nie można zapomnieć ani na chwilę.
List do Inspektora Rządowego Wu

Lingyuan rzekł do Yuanwu:
Jeśli uczniom, którzy mają dość woli, aby widzieć Drogę, mimo to nie udaje się gromadzić i rozwijać swej wiedzy, wtedy niechybnie ich czyny będą nieokrzesane i popędliwe. A to nie tylko zaszkodzi ich studiom, lecz także, obawiam się, przyniesie kłopoty i hańbę.

Studia Lingyuana nad Drogą, nauczanie jej zasad było czyste i szczere, bogate i cnotliwe. Był w nim duch starożytnych. Był poważny i pełen spokoju, mówił niewiele. Był bardzo szanowany i poważany przez uczonych i wielmożów. Kiedyś powiedział: „Mędrzec podchodzi z uwagą do tego, co ludzie lekce sobie ważą. Zwłaszcza bycie przywódcą społeczności i prowadzenie procesu oświecenia jest niemożliwe, jeśli czyny i zrozumienie przywódcy nie są harmonijne.
Najważniejsze to ciągła samokontrola i samokrytyka. Nie można też pozwolić, aby w umyśle wykiełkowały myśli o sławie i bogactwie.
Jeśli uczniowie czegokolwiek nie pojmują, jeżeli się jakiejkolwiek zasadzie nie podporządkowują, wtedy należy samotnie to rozważyć i praktykować cnoty, czekając na objawienie rozwiązania.
Nigdy nie znałem kogoś, kto sam byłby prawy, a jego społeczność nie funkcjonowała należycie. W tym leży sedno powiedzenia: «Spoglądanie na postępowanie osoby cnotliwej rozjaśnia ludzkie umysły».”
Rzeczy zasłyszane

Rzekł Lingyuan:
Wuzu Fayan był niezwykłym człowiekiem. Umiał zachować równowagę pomiędzy mową a milczeniem, a kiedy coś mówił, jego rozumowanie przepełniało wszystkich podziwem. Jego naśladowcy potrafili być tylko dziwaczni i wulgarni, lub frenetyczni i nieokrzesani; nikt nie mógł
się z nimi równać. Równego jemu nie było nawet wśród starożytnych.
A mimo to kierował ludźmi z większą pokorą niż człowiek głodny i spragniony. Powiedział kiedyś: „Nie ma we mnie nauki - jak mogę dodawać odwagi innym? Jestem prawdziwym przestępcą w tej szkole”.

Rzekł Lingyuan:
Dawno temu pewien nauczyciel powiedział: „Trudne jest zrozumienie Drogi. A kiedy już ją zrozumiesz, trudno jest zachowywać jej zasady. Kiedy już i to ci się uda, trudno jest je praktykować”. Praktykowanie Drogi jest więc jeszcze trudniejsze niż studiowanie jej i zachowywanie jej zasad.
Ogólnie rzecz biorąc, studiowanie i zachowywanie zasad to sprawa pilnego uczenia się i stanowczej woli - jest to samotna walka. Lecz praktyka wymaga równowagi umysłu i poświęcenia całego życia, zatracenia siebie samego na rzecz pomocy innym.
Jeśli umysł nie jest spokojny, a owo oddanie stanowcze, wtedy i strata, i zysk przyjdą z opóźnieniem, a ty zdegene-rujesz się do poziomu jednego z tych światowych kapłanów - a jest to rzecz, której należy się wystrzegać.